Jongeren

De afgelopen tien jaar is er fors bezuinigd op publieke voorzieningen in de stad. Eén van de grootste dupes, dat is zeker: jongeren. Voormalige sportverenigingen, wijktheaters en buurthuizen zijn gesloten of zodanig anders ingericht dat er niet meer wordt tegemoet gekomen aan de behoeften van jongeren. Zo bedienen de Huizen van de Wijken in Noord op een mooie en waardevolle manier kinderen en de oudere doelgroep. Maar als je tussen de 12 en 25 bent, heb je er weinig te zoeken. Ook de jongerenproductiehuizen hebben hun focus verschoven en zijn nu voor een belangrijk deel afgestemd op nieuwe bewoners. Een kwestie van prioriteiten – elke keer ten koste van Noordse jongeren. Dat moet en kan anders. Eén van de grootste taken van ons en de gemeente moet zijn om de zeggenschap en het eigenaarschap van jongeren te versterken en vergroten in hun eigen wijk.

Schrijver/stand-up comedian/muzikant Samira Hoogvliets (27), geboren en getogen Noorderling, zegt in haar onderzoek naar jongeren in Noord het volgende: “Jongerenwerk is altijd probleemgericht geweest. Er moet eerst een storing geconstateerd worden voordat er kan worden gewerkt. Het andere uiterste is competentiegericht werken. Uitgaan van wat er aan waarde bestaat en dat versterken, ruimte geven, zien. Dat is al een goede verschuiving. Maar ook dat gaat voorbij aan de kern: de conditie van jongeren. De volgende stap die jongerenwerk in Noord (en overal in de grote steden) moet zetten is conditiegericht werken. Dat wil zeggen dat je niet een jongere ziet los van zijn/haar/diens context. In wat voor omgeving en in welke gezondheid leven jongeren en hoe kun je die in relatie tot elkaar versterken, verbeteren en weer op een gezond welzijnsniveau krijgen? Dit zijn per definitie vragen die onderzocht en geformuleerd moeten worden mét jongeren zelf. En de antwoorden, oplossingen en actiepunten moeten dan ook vanuit hen zelf komen. Daarvoor moeten we jongeren zien als gelijkwaardige gesprekspartner, ze zien als competent en actief betrekken bij de invulling en ontwikkeling van hun wijk. De volgende stap moet tot slot ook behelzen het switchen van jongerenwerk naar werken met jongeren.”

Dus stellen wij voor:

  • Alle kinderen en jongeren in Noord moeten gelijke kansen en gelijke keuzes krijgen.

  • Realiseer permanente locaties voor jongeren. We moeten af van het concept tijdelijke jeugdvoorzieningen en jongerencentra. Tijdelijkheid en jongerencentra gaan niet samen en vooral niet in wijken waar die centra hard nodig zijn. 

  • Bibliotheken moeten elke dag open zijn. Alle kinderen en jongeren in Noord zijn er welkom. En gratis toegankelijk tot 25 jaar, in plaats van tot 18 jaar. Krimp de bibliotheken niet in maar laat ze multifunctioneel gebruiken. Een veilige plek waar jongeren zich thuisvoelen, ontmoetingsfunctie naast leeromgeving. Educatief en recreatief moeten hand in hand gaan.

  • De verwachte nieuwe bedrijvigheid in Noord moet ook echt leiden tot stage- en leerplekken voor jongeren die in Noord wonen en/of er naar school gaan, en tot werkgelegenheid.

  • Er moeten betaalbare huurwoningen bijgebouwd worden voor jongeren, voor gezinnen en voor ouderen. Hierin moet de gemeente maximaal sturen richting corporaties en ontwikkelaars.

  • Zorg voor structureel aanbod voorschoolse en naschoolse activiteiten 

  • Kijk naar bestaande gebouwen en voorzieningen. Benut die en creëer buurtbanen zoals conciërges (bijv. muziekschool overdag gebruiken, scholen in de avonduren.)

  • Neem jongeren serieus en betrek ze bij de toekomstplannen van het stadsdeel.  Stel het ambitieniveau op het juiste niveau. Door kinderraden, jongerenraden (t/m 27) in te stellen. Participatie van jongeren structureel regelen.
  • Stel een juridische jongerencoach aan.

  • Laat de jongeren schitteren en verlos ze van THE PRISON OF LOW EXPECTATIONS.